ΙΕΡΑΡΧΙΚΗ ΘΕΣΗ ΤΩΝ ΝΟΜΩΝ

  • 0

ΙΕΡΑΡΧΙΚΗ ΘΕΣΗ ΤΩΝ ΝΟΜΩΝ

EIΣΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ

ΙΕΡΑΡΧΙΚΗ ΘΕΣΗ ΤΩΝ ΝΟΜΩΝ

Οι νόμοι είναι καταρχήν ίσοι μεταξύ τους. Γι’ αυτό το λόγο είπαμε παραπάνω ότι ο νεότερος νόμος καταργεί παλαιότερο νόμο με αντίθετο περιεχόμενο. Ο νομοθέτης δεσμεύεται μόνο από το Σύνταγμα.

Το ίδιο το Σύνταγμα όμως προβλέπει 2 εξαιρέσεις νόμων μεγαλύτερης τυπικής ισχύος από άλλους νόμους. Αυτό ισχύει α. για τις διεθνείς συμβάσεις που με τη νομοθετική τους κύρωση καθίστανται αναπόσπαστο μέρος του ελληνικού εσωτερικού δικαίου και υπερισχύουν από κάθε άλλη διάταξη νόμου και β. για τους νόμους που για λόγους προσέλκυσης κεφαλαίων του εξωτερικού στη χώρα μας παρέχουν προστασία στα κεφάλαια εξωτερικού και τους οποίους το Σύνταγμα τους αναφέρει ως νόμους αυξημένης τυπικής ισχύος.

ΙΕΡΑΡΧΙΚΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΕΘΙΜΟΥ

Υπάρχει γενικά μια διχογνωμία μεταξύ των επιστημόνων για την ιεραρχική θέση του εθίμου. Υπάρχει η άποψη ότι είναι κατώτερο από το Σύνταγμα διότι δεν μπορεί το έθιμο να αλλάξει, να τροποποιήσει ή να καταργήσει το Σύνταγμα.

Από την άλλη όμως υπάρχει η άποψη ότι αφού το Σύνταγμα δεν επιτρέπει τη δημιουργία εθίμου που να τροποποιεί ή να καταργεί τον τυπικό νόμο σημαίνει πως αν συντρέχουν όλες οι αναγκαίες προυποθέσεις δηλ., αρμονία με το Σύνταγμα και ύπαρξη κενού μπορεί να δημιουργηθεί κανόνας με τη συνδρομή του εθίμου.

ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ

Όπως είπαμε πιο πάνω οι γενικά παραδεγμένοι κανόνες του διεθνούς δικαίου κι οι διεθνείς συμβάσεις από την επικύρωσή τους με νόμο αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του εσωτερικού ελληνικού δικαίου και υπερισχύουν κάθε άλλης αντίθετης διάταξης νόμου. Αυτό ισχύει για να διευκολύνεται και να προάγεται η διεθνής συνεργασία.

Οι κανόνες του διεθνούς δικαίου που αναγνωρίζονται ως κανόνες του εσωτερικού δικαίου διακρίνονται: στους γενικά παραδεγμένους κανόνες του διεθνούς δικαίου , στις επικυρωμένες με νόμο διεθνείς συνθήκες και στο παράγωγο κοινοτικό δίκαιο.

ΒΟΗΘΗΤΙΚΕΣ ΠΗΓΕΣ

Βοηθητικές πηγές είναι οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας, οι διεθνείς συμβάσεις, τα χρηστά ήθη και τα συναλλακτικά ήθη.

YΠΟΚΕΙΜΕΝΑ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ

ΠΕΡΙ ΦΥΣΙΚΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ

Φυσικά πρόσωπα στο Δίκαιο είναι οι άνθρωποι. Ο άνθρωπος έχει ικανότητα δικαίου, δηλ. είναι ικανός να έχει δικαιώματα και υποχρεώσεις.

ΕΝΑΡΞΗ ΚΑΙ ΛΗΞΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑΣ:

Το φυσικό πρόσωπο (ο άνθρωπος δηλ.) αρχίζει να υπάρχει μόλις γεννηθεί ζωντανό και σταματά να υπάρχει με το θάνατό του. Για την περίοδο της κύησης, το κυοφορούμενο θεωρείται φυσικό πρόσωπο αν γεννηθεί ζωντανό.H προσωπικότητα λήγει με το θάνατο του προσώπου. Ο θάνατος έχει σημασία για διάφορες έννομες σχέσεις π.χ. κληρονομικές σχέσεις.

ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ:

Κάθε άνθρωπος, κάθε φυσικό πρόσωπο έχει ορισμένες ιδιότητες που το ξεχωρίζουν από τους άλλους και του δίνουν δική του εξατομικευμένη ταυτότητα. Αυτές οι ιδιότητες είναι το όνομα, το φύλο, η θρησκεία, η ιθαγένεια, η ηλικία, η συγγένεια, η κατοικία.

Το όνομα είναι η λέξη που δηλώνει έναν άνθρωπο. Κάθε άνθρωπος είναι υποχρεωμένος να έχει όνομα (δηλ. όνομα κι επώνυμο). Οι περισσότεροι από μας έχουν και υποκοριστικό. Μερικές φορές στο όνομα προσθέτουμε και τίτλους επαγγελματικούς (π.χ. δικηγόρος, καθηγητής κλπ.). Πολλοί (κυρίως καλλιτέχνες) χρησιμοποιούν και ψευδώνυμο.

Όλα τα παραπάνω ονόματα προστατεύονται στον Αστικό Κώδικα. Αν κάποιος αμφισβητήσει ή χρησιμοποιήσει παράνομα το όνομα άλλου, ο δικαιούχος ή εκείνος που βλάπτεται έχει δικαίωμα να ζητήσει άρση της προσβολής (να σταματήσει δηλ. με απλά λόγια η προσβολή) και να μην επαναληφθεί (η προσβολή) στο μέλλον. Δεν αποκλείεται μάλιστα να ζητήσει και αποζημίωση. Επιτρέπεται η αλλαγή και του κυρίου ονόματος και του επωνύμου.

Η ηλικία του ανθρώπου είναι πολύ σημαντική για το Αστικό Δίκαιο. Ανάλογα με την ηλικία τους, τα πρόσωπα διακρίνονται σε ενήλικους (αυτοί που έχουν συμπληρώσει το 18ο έτος της ηλικίας τους και έχουν δικαιοπρακτική ικανότητα) και σε ανηλίκους (αυτοί που δεν το έχουν συμπληρώσει και δεν έχουν πλήρη δικαιοπρακτική ικανότητα.)

Η υγεία του ανθρώπου είναι αγαθό που προστατεύεται από το Σύνταγμα και τον Α.Κ. Οι παθολογικές καταστάσεις της υγείας του προσώπου επιδρούν στη δικαιοπρακτική του ικανότητα.

Κάθε φυσικό πρόσωπο έχει μια κατοικία. Κατοικία είναι ο σταθερός νομικός δεσμός του προσώπου προς τον τόπο της μόνιμης και κύριας εγκατάστασής του. Η κατοικία είναι σημαντική για το Αστικό Δίκαιο γιατί πολλές δικαιοπραξίες καταρτίζονται με βάση την κατοικία των προσώπων. Διαφέρει από τη διαμονή ή τη συνήθη διαμονή γιατί σ’ αυτές δεν υπάρχει κύρια και μόνιμη εγκατάσταση.

ΕΙΔΗ ΤΗΣ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ:

Αναγκαία ή νόμιμη κατοικία έχουν:

– κάποιοι δημόσιοι υπάλληλοι όπως οι δικαστικοί λειτουργοί τον τόπο υπηρεσίας τους,

-τα ανήλικα παιδιά, τον τόπο κατοικίας των γονιών του,

-το εξώγαμο ανήλικο παιδί, την κατοικία της μητέρας του.

Εκούσια κατοικία δηλ. όπου το πρόσωπο θέλει, αρκεί να υπάρχει μόνιμη εγκατάσταση σε ορισμένο τόπο και φυσικά η πρόθεση ο τόπος αυτός να αποτελεί το κέντρο των επαγγελματικών και κοινωνικών δραστηριοτήτων του.


About Author

admin

CyberJournalist, Repórter to the company kallithea press, Member Association of European Journalists (AEJ) Volunteer Fire Brigade N. Voutzas - Provalinthos Volunteer Association Greek Navy Seals Member INSTITUTE MANAGEMENT OF MANMADE & NATURAL DISASTERS

Leave a Reply

Ο ΙΣΤΟΤΟΠΟΣ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ

ΜΑΣ ΑΚΟΥΤΕ ΚΑΙ ΣΤΟ LIVE 24

HMG WEB RADIO

ΝΟΜΙΚΟ ΤΜΗΜΑ HELLENIC MEDIA GROUP

Hellenic Bodyguards Association

ΧΟΡΗΓΟΣ VEDICOR SECURITY

ΧΟΡΗΓΟΣ FACILITY CS

ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ

Η ΣΕΛΙΔΑ ΜΑΣ ΣΤΟ FACEBOOK

ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΗ ΣΕΛΙΔΑ ΜΕΛΟΣ ΔΙΚΤΥΟΥ

ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΗ ΣΕΛΙΔΑ ΜΕΛΟΣ ΔΙΚΤΥΟΥ

ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΗ ΣΕΛΙΔΑ ΜΕΛΟΣ ΔΙΚΤΥΟΥ

Πρόσφατα άρθρα

shares